İnsan gerçekten kendine dönebilir mi?
Hozan, otuz beş yaşına geldiğinde hayatının en büyük yükünün yaşadıkları değil, yaşadıklarına yüklediği anlamlar olduğunu fark eder. Geçmişin sessizliği, yarım kalmış sevgiler, aileden taşınan yükler ve cevabı yıllarca ertelenmiş sorular onu, yalnızca çıktığı bir yolculuğa değil, kendi iç dünyasının derinliklerine doğru sürükler.
Yol boyunca karşılaştığı insanlar, her biri farklı bir aynaya dönüşür. Kimi ona korkularını gösterir, kimi affetmeyi, kimi ise insanın en uzun yolculuğunun kilometrelerle değil, farkındalıkla ölçüldüğünü hatırlatır.
Ancak Hozan zamanla anlar ki hakikat, ulaşılan bir yer değildir. Her gün yeniden seçilen bir yaşam biçimidir.
Kendine Dönen Yol, insanın geçmişiyle hesaplaşmasını değil, onunla barışmasını; kendini değiştirme çabasını değil, kendine dürüstçe bakabilme cesaretini anlatan bir içsel yolculuk romanıdır.
Çünkü bazen en uzun yol, gidilen değil…
İnsanın kendi içine doğru yürüdüğü yoldur.
Ve bazen insan, kendini bulmaz.
Yalnızca kendinden kaçmayı bırakır.
“İnsan kendine bir kez dönmez. Her gün yeniden döner.”
150 Sayfa