YALNIZLIĞIN ISTIRABI
Artık söğüt dallarının,
Suya meyli gibi,
Toprağa yöneldik...
Gözlerimizin ardına,
Hapis kaldı duygularımız...
Duruldu hayat nehri,
Yatağında.
Derinden derine,
Kanar oldu yaralar...
Bir zerre hücrede,
Nefes alır olduk...
Geceler, gecelere eklendi...
Günler, günlere bağlandı...
Yılların bir gün gibi,
Geçip gittiği zaman çizgisindeyiz...
Gözyaşları yok artık.
Kabullendik,
Istırabını,
Yalnızlığın...
Metin UZ Elmadağ
165 Sayfa
Internet Explorer tarayıcısının 9.0 ve daha eski sürümlerini desteklememekteyiz. Web sitemizi doğru görüntüleyebilmek için tarayıcınızı güncelleyebilirsiniz, güncelleyemiyorsanız başka bir tarayıcıyı ücretsiz yükleyebilirsiniz.